1MHA in de lockdown

9 februari 2021
Arc

Bijna twee maanden na het dagje meelopen met 1MHA ben ik benieuwd hoe het de klas en ons trio, Justin, Sadé en Elmy en hun docenten vergaat tijdens de lockdown. Lukt het allemaal, zijn ze inderdaad nog bij de les en houden ze de moed erin?

Ik ontmoet de leerlingen op het scherm in mijn woonkamer. Justin zit keurig op tijd klaar, op de bank, naast zijn zusje, Sadé sluit een paar minuten te laat aan, want moest haar rondje online-fitness (3x per week 40 minuten, dat zouden meer mensen moeten doen…) afmaken.  Elmy moeten we helaas missen, de afspraak is haar in alle digitale overvloed ontgaan. Maar niet getreurd, na een kleine reminder krijg ik ook haar nog te spreken over hoe ze deze periode beleeft.

Wat er goed gaat

De leerlingen zijn best tevreden over hoe de lessen en hun dagen verlopen. Vergeleken met hun vorige lockdown, in groep 8, valt het ze op dat de docenten er veel beter in zijn geworden. Ze worden wel vaker en meer in de meet verwacht dan vorig jaar, gewoon bij iedere les in hun rooster. En toch, merkt Elmy op, leek het wel alsof ze in groep 8 meer werk had.  Wat er moet gebeuren is goed en duidelijk aangegeven,  eigenlijk doen al hun docenten het prima online, constateren ze tevreden.

Wat ze doen om te ontspannen

Justin merkt dat hij zich soms beter kan concentreren dan in de (iets te) gezellige klas, hij krijgt meer werk af én houdt meer tijd over voor andere dingen, zoals daar zijn: het verorberen van smakelijke frikandelbroodjes en loempia’s én het consumeren van afleveringen van de (ongetwijfeld minder smakelijke) Netflix Serie Walking dead….Sadé doet zoals gezegd aan fitness, ze houdt van gezond zijn en bewegen. Maar ook van een goed boek, en een Netflix serie, in haar geval betreft het de wat luchtigere serie Jane the Virgin. En Elmy? Elmy danst zich deze lockdown door…op 14 februari doet zij auditie voor de Dansacademie en komt haar droom om danseres te worden misschien zomaar een heel stuk dichterbij. 

Buiten komen ze niet veel, en dat zal er met de kou en sneeuw van deze week vast niet beter op geworden zijn.

Wat best een beetje tegenvalt

Daar kunnen ze duidelijk en eensgezind over zijn: ze missen elkaar, hun vrienden en klasgenoten en ook hun docenten. “Je ziet ze wel elke dag, maar alleen op dat schermpje…”, zegt Justin. En Sadé: “Het is jammer dat de leraren bij de uitleg niet met je mee kunnen kijken in je werk!” en: “Ik mis mijn vrienden en de avonturen die we beleefden, dat kan nu allemaal niet…”

Ook maken ze zich wat zorgen over de online toetsen. Zouden andere kinderen niet spieken? Zij zelf zeker niet, hoewel Justin toegeeft één keer enorm in de verleiding te zijn geweest. “Wiskunde was zooo moeilijk, ik dacht: zal ik op mijn telefoon kijken? Maar nee, dan zou ik een schuldgevoel hebben gehad”.

Wat hun docenten zeggen

Jessica Galesloot, docent Frans; “Het is wel behelpen als je de klas en de kinderen niet ziet, en veel extra werk om alles zo duidelijk mogelijk te maken, en te controleren of alle leerlingen doen wat ze moeten doen. Je vraagt je dan toch steeds af: Doe ik het wel goed? Komt het wel over? Maar ja, ik ben ook wel een beetje perfectionistisch, hoor!”

“Het is een heel fijn klasje, met een paar donderstenen natuurlijk, maar die laten zich ook prima corrigeren. Ik vind het belangrijk dat ze het gevoel hebben dat we het samen doen.”

En Anne Eleveld, docent Engels: “Een gezellige, lieve klas! Ze willen het graag goed doen en dat lukt ze ook online eigenlijk prima. Ik ben trots op ze. Trouwens, ik vind de parallelklas ook heel leuk, tikkie drukker misschien, maar ach.” 

“Vergeleken met de vorige lockdown hebben we veel meer structuur gevonden, dat ze zich iedere les melden werkt echt beter. En zo, grappig, ook als dat niet hoeft, blijven ze tot het eind van de les in de meet en zwaaien dan gezellig gedag voor ze eruit gaan!”

Tot slot Marijn Valk dos Anjos, mentor en docent Wiskunde. “Ja, een leuke en gemotiveerde klas, al zit de gezelligheid soms de concentratie wel eens in de weg. Het zijn kinderen die naar elkaar omkijken, en ook met hun docenten hebben ze een goede band”. “Ach”, bedenkt ze zich, al pratend, ”ik heb eigenlijk geloof ik nog nooit een klas gehad die ik niet leuk vond.”

Ze is, met de andere mentoren, nog wel bezig met het optimaliseren en uniformeren van hoe de leerlingen het werk aangeboden krijgen. “Daar kunnen we nog een slag maken.”

Ze ziet dat het online onderwijs voor de ene leerling echt zwaarder is dan dan voor de ander, en zelf vindt ze het ook soms moeilijk dat ze de kinderen niet welkom kan heten in haar lokaal, je voelt je op zo’n scherm toch veel minder ‘gastheer’….

Op de vraag wat het leukste is dat ze met haar klasje heeft meegemaakt valt ze even stil. “Ja, eigenlijk is alle leuks, alle bijzonders dit jaar niet doorgegaan. Maar ik realiseer me dat ik elke les een feestje vind. Als we in de ochtend de dag samen beginnen, voel ik me als een vis in het water!”

Heidy Bouwer