Het succesverhaal van Luxonos 

8 april 2022
Arc

Door Heidy Bouwer

Over blauwe helden, ‘Supermensen’ en kwartjes die soms jaren later vallen….

“Blauwe helden?”, fronst Edith (Volkering), “ik vind Rode helden veel beter bij ze passen, blauw vind ik een beetje een koude kleur, terwijl, echt, alles aan dat bedrijf, aan die jongens, ademt warmte en behulpzaamheid en zorgzaamheid! Maar ja, ze hebben blauwe bedrijfskleding he?”

Inderdaad, en zeven prachtige blauw gedecoreerde bedrijfswagens en nogal wat blauw op de website en in het logo dusss…

Maar het punt is duidelijk. En Edith kan het weten want zij werkt al meer dan 10 jaar met Mitch en Anco. Musical? Open avonden? Gewoon de Blauwe helden bellen en het komt voor elkaar.

 Hun carrière begon op het Roland Holst en ook nu zij een inmiddels booming bedrijf runnen zijn ze de school niet vergeten en de school hen niet. Tijd om deze mannen en de samenwerking met hun oude school eens in het zonnetje te zetten.

Ontmoet Mitch van Giersbergen en Anco van Vliet, Blauwe helden van het eerste uur, eindbazen van de andere bazen. 

Ze deden QUEST, daarna VWO, behaalden beiden moeiteloos hun master én zagen kans om tussen de lessen, de toetsen, examens en alles wat het (school)leven van hen vroeg de basis te leggen voor een prachtig, bloeiend bedrijf dat werk biedt aan zo’n 30 bazen (sales-bazen, AV-bazen, plan-bazen en alle andere bazen). Wat ooit klein begon bij het team licht en geluid van muziekleraar Stef van Dijk groeide uit tot een evenementen-gigant, een bedrijf dat de corona crisis niet alleen moeiteloos overleefde, maar dat zelfs royaal groeide in deze bizarre periode.

Want ja, gaan de festivals en bruiloften en concerten niet door? Geen paniek, dan is er vast wel werk te verrichten voor onze Helden in de strijd tegen Corona. In samenwerking met Ernst Gijsbers, ook oud-leerling overigens, bouwden Mitch en Anco met hun helden teststraten op en zetten ze hun wagens in om de eindeloze stroom pakketten die op gang kwam te vervoeren.

Wat is hun geheim, wat maakt ze zo wendbaar, zo oplossingsgericht, zo door en door betrouwbaar?

“Dat we jong zijn”, weet Mitch zeker, “en dat we op het Roland Holst zaten natuurlijk”.

Kijk, daar zijn we nou benieuwd naar. Wat heeft de school kunnen bijdragen aan hun ontwikkeling als professional, als ondernemer en als mens? Wat hebben ze in die zes jaar nou echt geleerd?

Anco: “Doen wat je leuk vindt, dan kost werk eigenlijk geen moeite. En échte dingen doen, zoals bij Reinier (Melissen). Mochten we een eigen bedrijfje starten, en zelf investeringen doen. “ Mitch vult aan: “Dat we ook tijdens lesuren bezig mochten zijn met bijvoorbeeld opbouwen voor de bandjesavond. Je mocht veel zelf beslissen, je kreeg veel vertrouwen en dat vertrouwen wilde je dus niet misbruiken”.

“We hebben eigenlijk dezelfde bedrijfscultuur als het Roland Holst”, lacht Anco, “veel ruimte voor eigen initiatief, maar wel samen. Relaxed, maar wel hard en goed werken als het moet. Elkaar helpen en supporten. Zoals de conciërges Bart en Joop bij ons vroeger deden, had je een ladder nodig of wat dan ook, nooit een probleem.” 

Joop van Drie over het bedrijf toen en nu: “Ja die jongens, daar kon je ook gewoon altijd op rekenen. Ze konden toen al verschrikkelijk goed organiseren, vanaf dat ik met hen in zee was gegaan ben ik bij alles gaan kijken of we leerlingen of oud-leerlingen kunnen inzetten. En dat vertrouwen dat wij ze toen gaven geven ze nu aan de mensen in hun eigen bedrijf en dat voel je. Wie je ook spreekt in het bedrijf, je wordt altijd perfect geholpen, iedereen voelt zich verantwoordelijk. En Mitch en Anco vullen elkaar heel goed aan, zijn in balans. Samen zijn ze eigenlijk gewoon één supermens zou je kunnen zeggen.” 

Tja, jongens waren zij, maar: aardige jongens,én jongens zijn zij nog steeds maar: volwassen jongens. Er wordt getrouwd, er wordt geleefd en er wordt verder gebouwd aan het mooie bedrijf. Reinier, in wiens lessen destijds een vonk werd ontstoken, is nog steeds betrokken als vertrouwenspersoon en adviseur. “Nou ja”, relativeert hij zelf, “die jongens zijn zelf zo goed, dat het net voelt of je als plaatselijke tenniscoach les mag geven aan Djokovic, ik voel me vaak een nono vergeleken bij hen, echt!”

Maar na enig doorvragen blijkt dat de oude meester ze toch wel iets heeft kunnen leren: “Wat meer loslaten, denk ik, want juist als je zelf zo goed bent kan dat lastig zijn….Loslaten is anders vasthouden, dat heb ik geprobeerd over te brengen” En jawel, dat wordt door de mannen volmondig beaamd: “We proberen meer los te laten, en te bedenken dat de boel ook moet draaien als we er een tijdje niet bij zouden zijn. En daar durven we steeds meer op te bouwen.”

Over de rol van Reinier als vertrouwensman: “Hij is een soort Zwitserland.  Kletsen met Reinier noemen we het en ook al lijkt iets een mug, als mensen het kwijt kunnen wordt het in ieder geval niet zo snel een olifant”.

“Mooi toch”, mijmert Mitch tenslotte filosofisch, “pas als je ouder wordt besef je hoe veel je hebt aan relaties die je in je jeugd hebt opgebouwd en die je goed hebt onderhouden. Soms valt het kwartje pas veel later….”

Illustratie: tekening van Herman Brood: Kwartjes vallen soms jaren later

Nieuwsgierig geworden? Ga naar: www.luxonos.nl